Το εργαστήρι

Το Εργαστήρι Θεατρικού Παιχνιδιού

Τον Οκτώβριο του 1989 ο Γιάννης Πετσόπουλος μαζί με τον Πάρι Φερράρο δημιουργούν το Θεατρικό Εργαστήρι για δύο χρόνια δουλεύουν με τρόπο πειραματικό χωρίς να είναι σκοπός τους το ανέβασμα θεατρικών έργων. Τα θέματα που επιλέγονται για τα θεατρικά παιχνίδια, χωρίς να απορρίψουν άλλα θέματα, είναι κυρίως μυθολογικά, τα οποία εξελίσσονται σε κύκλους που κρατούν 2 ή 3 μήνες ανάλογα με τη δομή ή τη θεματολογία του μύθου:

Περιπέτειες
Αργοναυτική εκστρατεία
Άθλοι Ηρακλή
Θησέας και Μινώταυρος

Φύση - Τα στοιχεία
Φωτιά και Προμηθέας
Νερό και Ωκεανίδες
Αέρηδες, Αίολος, Νεφέλη
Γη, Ρέα, Δήμητρα, Περσεφόνη

Θεότητες
Διόνυσος (θέατρο και σταφύλια)
Δίας (κεραυνός και ουρανός)
Απόλλωνας (τέχνη και φως)

Μεταμορφώσεις
Θεοί και Ήρωες που μεταμορφώνονται σε ζώα, φυτά ή αστερισμούς

Το Μάιο του 1992 ανοίγονται οι πόρτες του εργαστηρίου για ένα μικρό κοινό που απαρτίζεται από τους γονείς των παιδιών. Δεν πρόκειται για μια παράσταση αλλά για μια ανοιχτή δουλειά ή καλύτερα για ένα ανοιχτό παιχνίδι. Το γεγονός εξελίσσεται στο μικρό κήπο του εργαστηρίου και έχει όνομα «Παιχνίδι με το Μύθο». Η εμπειρία ερεθίζει και ενθουσιάζει τα παιδιά, τα οποία προτείνουν τον επόμενο χρόνο να ανεβάσουν μια αληθινή παράσταση. Είναι 12 παιδιά 6-7 χρονών με πολλή όρεξη. Επί τω έργω, λοιπόν.

Πως δουλεύεται το έργο
Το πρώτο που κάνουμε είναι να διαλέξουμε αυτό που μας αρέσει κι αυτό που μας αρέσει είναι οι μύθοι. Έτσι το πρώτο μας θεατρικό έργο φέρε σαν γενικό τίτλο: ανάμεσα σε τόσους μύθους έπρεπε να βρούμε ένα βασικό θέμα. Μετά από πολλά παιχνίδια διαλέξαμε: ΤΑ ΔΩΡΑ.

Μα για τι δώρα πρόκειται; Αυτά που δέχτηκε ο άνθρωπος από τους θεούς. Και ποια είναι αυτά; Η φωτιά, η ελιά, το ψωμί, το κρασί, το ουράνιο τόξο, για να πούμε μερικά. Αφού βρήκαμε το θέμα περάσαμε στην επιλογή των προσώπων που έγινε από κάθε παιδί σύμφωνα με τη θέληση του. Δουλεύουμε χωρίς κείμενο. Αν τα παιδιά έχουν διάθεση ή ανάγκη να συνομιλήσουν, αυτοσχεδιάζουν διάλογους πάνω στην αφήγηση του μύθου, τον οποίο γνωρίζουν πολύ καλά. Το έργο βασίζεται περισσότερο στη σωματική έκφραση παρά στο κείμενο. Γι’ αυτό κάθε παιδί δουλεύει με ένα μουσικό θέμα, όπου κι αυτό είναι δική του επιλογή. Το επόμενο βήμα είναι να φτιάξουμε τα κοστούμια, τα σκηνικά, τις μάσκες και τα αντικείμενα που θα χρησιμοποιήσουμε, τα οποία κατασκευάζονται από τα
παιδιά μαζί με τον Πάρι Φερράρο.

Την πρώτη Μαΐου του 1993 στο Δημοτικό Θέατρο του Δήμου Ηλιούπολης τα παιδιά του Θεατρικού Εργαστηρίου κάνουν την πρεμιέρα τους. Αυτό δεν ήταν το τέλος. Ήταν μόνο η αρχή. Εδώ θα αποτυπώσουμε τα 15 χρόνια πορείας, δημιουργίας, αναζήτησης που χαράξαμε μαζί.