Παράγοντες

Γιάννης Πετσόπουλος

Ο Γιάννης Πετσόπουλος γεννήθηκε στη Βραζιλία το 1952.
Τέλειωσε τη θεατρική σχολή El Galpon στο Montevideo.
Το 1975 ταξιδεύει στην Ισπανία όπου συνεργάζεται με τον Ουρουγουανό συγγραφέα παιδικών θεατρικών έργων Julio Amabile, στο ανέβασμα θεατρικών παραστάσεων για παιδιά. Δημιουργούν μαζί τη θεατρική ομάδα, Teatro de la Calesita.

Παίρνει μαθήματα Ιστορίας Τέχνης και Κλασικής Φιλολογίας όπου μελετάει την Ελληνική Μυθολογία και τα αρχαία ποιητικά κείμενα.

Το 1978 ταξιδεύει στο Παρίσι για να παρακολουθήσει μαθήματα του βραζιλιάνου δασκάλου και μελετητή Augusto Boal.

Παράλληλα παίρνει μαθήματα κινηματογράφου και χορού. Ασχολείται με παραστάσεις “δρόμου” που στήνονται στην αυλή του Πολιτιστικού Κέντρου Georges Pompidou.

Το 1983 γυρίζει στην Ουρουγουάη όπου ιδρύει το Grup de Expansion de la Cultura Helenica, μια ομάδα που ασχολείται αποκλειστικά με τους ελληνικούς μύθους, την αρχαία τραγωδία και τα αρχαία ποιητικά κείμενα.

Το 1984 σκηνοθετεί το έργο του Ευριπίδη “Ικέτιδες” στο Montevideo.

Το 1985 έρχεται στην Ελλάδα.

Το 1986 παίρνει μαθήματα με την Rena Mireska του Grotowski Theatre στην Αθήνα, τα οποία ολοκληρώνονται το 1988 στην Ιταλία.

Το 1990 δημιουργεί με τον Paris Ferraro το Παιδικό Θεατρικό Εργαστήρι στην Ηλιούπολη.

Το 1997 δημιουργεί τη θεατρική ομάδα “Πολυμήχανοι” με τους ηθοποιούς που βασική πηγή της δουλειάς της είναι η Ελληνική Μυθολογία.

Το 2001 ιδρύει το “Ευρωπαϊκό Κέντρο Πολιτιστικής Έκφρασης και Δράσης: Πολυμήχανοι” που σκοπό έχει την προβολή όλων των μορφών τέχνης.

Το 2002 αναλαμβάνει την καλλιτεχνική διεύθυνση της ομάδας.

Διδάσκει επίσης Θεατρικό Παιχνίδι σε νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια, καλλιτεχνικά εργαστήρια και επιμορφώνει εκπαιδευτικούς για τη δημιουργική απασχόληση παιδιών.

Πιστεύει ωστόσο ότι η ακαδημαϊκή εκπαίδευση παραμένει ανολοκλήρωτη και τυπική αν δεν συνδυαστεί με την ουσιαστική εκπαίδευση, που στην προκειμένη περίπτωση πηγάζει από τις εμπειρίες και το συναίσθημα, από την συναναστροφή με τους συνανθρώπους μας, από την επικοινωνία με αυτούς και ειδικά με τα παιδιά, τα οποία αποδεικνύονται οι σπουδαιότεροι δάσκαλοι.